Here I go again…
Why do I always get myself into this kind of situation?
Tanga lang ba talaga ko? or di ko lang alam pero nag-eenjoy ako na malagay ang sarili ko ganitong sitwasyon?
Masokista lang talaga ako siguro. Or walang magawa sa buhay.
Naghahanap nang something new,and in the process, i end up messing my life.
sana makuntento ako sa kung ano ung buhay na meron ako,para di laging ganito.
Mahirap. Napakahirap. Ayoko na. Gusto ko na sumuko.
Gulo gulo na. Di ko na maintindihan sarili ko.
Di ko na lam kung anu gusto ko mangyari sa buhay ko.
Di ko na maibabalik kung anu man yung mga nawala at nangyari e.
So better na tanggapin ko na lang yun kesa sa mabaliw ako sa kaiisip nang mga what ifs at “kung maibabalik ko lang”.
Hay. Siguro isa ako sa mga minalas na tao na di pwede maging masaya sa buhay. Siguro I am being punished sa mga kasalanan ko.
Kung alam ko kaya yung ending nang buhay ko, or ending nang mga nangyayari at mangyayari plng, gagawa ba ko nang paraan para maiwasan mangyari lahat nang mga di magandang bagay? Or papalitan ko kaya yung ending?
Kung alam ko kaya lahat nang sagot sa mga taong ko, magiging masaya na ba ko?
Magiging kuntento na kaya ako?
Bakit nga ba ko nagkakaganito?
1.) Naguguilty ako sa isang bagay na ginagawa ko na nakakapagpasaya sakin pero may mga tao na naapektuhan/masasaktan sa ginagawa ko na yun.
2.) Ayoko maging cause nang paghihirap ng isang tao or mga tao.
3.) Gusto ko na gawin ang tama, pero pag sinusubukan ko siyang gawin, di ko matapos tapos, di ko mapanindigan.
4.) Gusto kong i-press ang rewind para di na sana nangyari lahat to. Bat ba kasi ang tigas nang ulo ko eh :-<
